Μαλαματένια Λόγια Μας Άφησες Στον Κόσμο Παρακαταθήκη - Κρήτη πόλεις και χωριά

Κρήτη πόλεις και χωριά

Η ΚΡΗΤΗ ΣΤΟ INTEΡNET

Επικοινωνήστε μαζί μας - kritipolis@hotmail.com

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2020

Μαλαματένια Λόγια Μας Άφησες Στον Κόσμο Παρακαταθήκη

Αφιερωμένο στον Μάνο Ελευθερίου που έφυγε απο την ζωή την σαν σήμερα 22 Ιουλίου 2018

hqdefault%2B%25281%2529

Το Μαλαματένια Λόγια είναι τραγούδι σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου και σε στίχους Μάνου Ελευθερίου. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1974, στον δίσκο του Μαρκόπουλου Θητεία, και ερμηνεύτηκε από τους Λάκη ΧαλκιάΧαράλαμπο Γαργανουράκη και Τάνια Τσανακλίδου

Οι στίχοι του κομματιού γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της Χούντας και υπέστησαν λογοκρισία. Το κομμάτι αναφέρεται στο εργατικό κίνημα και πρόκειται για μία αφήγηση από την περίοδο της Κατοχής έως και την επταετία της Χούντας.Ενώ μερικοί στίχοι παραποιήθηκαν, όπως για παράδειγμα αντί του «κι όχι να ζεις μ' αυτή τη συμμορία» έχουμε «κομπανία» και αντί του «και ξημερώνοντας Παρασκευή» έχουμε «μέρα κακή». Παρασκευή έγινε το πραξικόπημα, ενώ Παρασκευή δολοφονήθηκε και ο Γρηγόρης Λαμπράκης

Υποστηρίζεται επίσης ότι κάποιοι στίχοι του ποιήματος αναφέρονται στον Γιώργο Σεφέρη και στο ποίημα Ελένη. Στα μουσικά, το κομμάτι λέγεται ότι ο Μαρκόπουλος είχε σκεφτεί τη μελωδία όταν ήταν ακόμα 13 ετών, όταν προσπαθούσε να γράψει μουσική σε κάλαντα. Το κομμάτι είναι γραμμένο σε ελάσσονα, ενώ η χαρακτηριστική εισαγωγή του παίζεται με πιάνο στην πρώτη κυκλοφορία. Η χαρακτηριστική του μελωδία ακούγεται δυστυχώς κατά καιρούς και σε γήπεδα, σαφώς με παραλλαγμένους στίχους


Μουσική:Γιάννης Μαρκόπουλος Στίχοι:Μάνος Ελευθερίου

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές


τ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι

μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη


σου μάθαινε το αύριο και το χτες

Τ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία


με του καιρού δεμένος τις κλωστές

που στράγγιξες χαμένα μια γενιά

κι όχι να ζεις μ αυτή την κομπανία


καλύτερα να σ έλεγαν Μαρία
και να σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά

απ του καιρού την άγρια πληρωμή


και να μην ξέρεις τ άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι


τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή


παραμιλούν στην ακροθαλασσιά


τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ το παλιό μαρτύριο να χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά

γυναίκες στη γωνιά μ ασετιλίνη

πώς το φεραν η μοίρα και τα χρόνια


Και στ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα

να μην ακούσεις έναν ποιητή

hqdefault
Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά


ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη

μαλαματένια λόγια στο χορτάρι


και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες


ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

και ξημερώνοντας μέρα κακή

και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες


τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί

κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής


παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια

και σαν κακούργο να με τιμωρείς


αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις

να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Post Top Ad

.............