Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2018

Άγιες οι καθημερινές


Οι μέρες μου λίγο πολύ

περνούν και δεν περνούν χωρίς εσένα
μα όταν έρθει η Κυριακή
σε συλλογιέμαι πάλι απελπισμένα

Περνούν ζευγάρια γελαστά
να παν στο διπλανό κινηματογράφο
Κι εγώ με τζάμια σφαλιστά
Όλο σε σκέφτομαι και γράμματα σου γράφω



Άγιες οι καθημερινές
που μέσα στη δουλειά ξεχνώ λίγο τον πόνο
Καταραμένες Κυριακές
μόνο για τους ευτυχισμένους είστε μόνο

Άγιες μου καθημερινές
που μέσα στη δουλειά ξεχνώ λίγο τον πόνο
Καταραμένες Κυριακές
μόνο για τους ευτυχισμένους είστε μόνο

Σαν ξημερώνει Κυριακή
τα στήθια μου πλακώνει το άδειο σπίτι
Λες και με κλείσαν φυλακή
Πάνω σ’ αυτόν τον κακορίζικο πλανήτη

Βλέπω ζευγάρια γελαστά
που παν στο διπλανό κινηματογράφο
Κι εγώ με τζάμια σφαλιστά
Όλο σε σκέφτομαι και γράμματα σου γράφω

Άγιες οι καθημερινές
που μέσα στη δουλειά ξεχνώ λίγο τον πόνο
Καταραμένες Κυριακές
μόνο για τους ευτυχισμένους είστε μόνο

Άγιες μου καθημερινές
που μέσα στη δουλειά ξεχνώ λίγο τον πόνο
Καταραμένες Κυριακές
μόνο για τους ευτυχισμένους είστε μόνο


Στίχοι:  

Σώτια Τσώτου

Μουσική:  
Δώρος Γεωργιάδης
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
Οι παλιοί νερόμυλοι στην περιοχή Λιναρές του χωριού Μυρσίνη
Ο Σάντολος του κοπελιού
Ο μεσημεριανός καλοκαιρινός ύπνος
Ένα μοναδικό αφιέρωμα στους κινηματογράφους της πόλης του Ηρακλείου
Ο ιερός ναός του Αγίου Πνεύματος στο εγκαταλελημένο χωριό Αξέντι
Οι τοίχοι έχουν την δική τους ιστορία

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΡΘΡΩΝ