Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Η γνωριμία μου με τον Ηλία Μεγαγιάννη στα ραδιοφωνικά κύματα της ανατολικής Κρήτης

Γράφει Ο Αντώνης Γενναράκης

Κατά την παραμονή μου στην ευρύτερη περιοχή του δήμου Σητείας το τριήμερο του μεσογειακού φεστιβάλ, είχα την ευκαιρία να έρθω κοντά με παλιούς φίλους, αλλά και να γνωρίσω καινούργιους αξιόλογους ανθρώπους της φιλόξενης ανατολικής Κρήτης. Μεταξύ αυτών και μία ξεχωριστή προσωπικότητα, με χαρακτηριστική ραδιοφωνική φωνή και παρουσία. Μάλιστα, σήμερα που του αφιερώνω αυτές τα λίγα λόγια, τυγχάνει να έχει την ονομαστική του εορτή.



Παρασκευή 20 Ιουλίου 2018, ημέρα εορτής τους Προφήτη Ηλία και αναφέρομαι με την ευκαιρία στον Ηλία Μεγαγιάννη, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει φέρει τρικυμία στα ραδιοφωνικά κύματα της ανατολικής Κρήτης, μέσα από τη συχνότητα του style100. Κι όμως, όσο δυναμική η παρουσία του στο δημοσιογραφικό γίγνεσθαι, άλλο τόσο διακριτική και σεμνή η παρουσία του στην τοπική κοινωνία.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ήταν εύκολο να εντοπίσω έναν επαγγελματία με εμφανή τα σημάδια της βαθιάς εμπειρικής γνώσης στο λόγο του. Τολμώ να πω ότι διέκρινα έναν ανιδιοτελή άνθρωπο με ξεκάθαρη άποψη, έναν ευθύ άνθρωπο που έχει μάθει να λέει αυτό που σκέφτεται. Δεν είχα άλλη επιλογή από ένα ειλικρινή διάλογο και δεν σας κρύβω ότι μετά από 27 χρόνια στα Μέσα ενημέρωσης - δημοσιογραφίας, δεν θέλω να χάνω τέτοιες ευκαιρίες.


Περπατήσαμε μαζί στο γραφικό λιμάνι της Σητείας, όμως, οι αλλεπάλληλες εγκάρδιες καλησπέρες διέκοπταν συνεχώς την κουβέντα μας. Επιλέξαμε να κάτσουμε σε ένα από τα γνωστά ρακάδικα της πόλης. Δεν είχε περάσει ούτε μισή ώρα κι ένιωθα ήδη ότι γνωριζόμαστε χρόνια. Ακόμα ένα χαρακτηριστικό των ξεχωριστών ανθρώπων…
 Ακολούθησε μία άκρως ενδιαφέρουσα κουβέντα, για την οποία φυσικά και δεν μπορώ να παραθέσω λεπτομέρειες.  Έτσι κι αλλιώς, οι λεπτομέρειες δεν έχουν σημασία, αυτό που μετράει είναι η γενικότερη εικόνα ενός ανθρώπου με βαθιά δημοκρατικά αισθήματα, που επιμένει να πασχίζει για την πολυφωνία στο δημόσιο λόγο. Ενός ανθρώπου που παθιάζεται όταν μιλάει για το μέλλον και την ανάπτυξη του τόπου.

«Τον αγαπώ τον τόπο σας Ηλία», του είπα και εκείνος μου απάντησε: «ο τόπος σε αγάπησε διότι είσαι έξω καρδιά κι εσύ απλά το ανταποδίδεις». Η κουβέντα μας συνεχίστηκε ευχάριστη και γεμάτη εκπλήξεις, μέχρι που τον ρώτησα «πώς πάνε τα πράγματα για την περιοχή;». Συνοφρυώθηκε, για μια στιγμή τον έχασα στις σκέψεις του, ήπιε μια γουλιά νερό και μου είπε χαμηλόφωνα «μπορούμε και καλύτερα». Ήταν η πρώτη φορά που δεν με κοίταξε στα μάτια, σαν να έφερε εκείνος το βάρος της ευθύνης.


Προσπάθησα να ελαφρύνω το κλίμα και του υπενθύμισα «εμείς θα κάνουμε τη δουλειά μας, θα αναδεικνύουμε τα στραβά κι ανάποδα μήπως και διορθωθούν, θα διατηρούμε τον κόσμο ενημερωμένο για να μπορεί να κρίνει καθαρά και να επιλέγει με ασφάλεια. Κι απ΄ ότι μαθαίνω επιλογές υπάρχουν», έτσι του έδωσα πάσα για να αλλάξουμε θέμα. «Δε νομίζω…» μου είπε και έμεινα έκπληκτος, αφού μαθαίνω για διάφορες κινήσεις με δυναμική για την επόμενη ημέρα των δημοτικών εκλογών.
«Δε νομίζω», επανέλαβε και συνέχισε για να μου λύσει την απορία: «πόρτες έχει να επιλέξεις, όμως οι περισσότερες οδηγούν σε παρόμοια δωμάτια. Το ένα δωμάτιο έχει καρέκλες και γραφεία εξουσίας, το άλλο έχει έδρες και θρανία, το άλλο έχει παροπλισμένους πάγκους. Aα… μπορεί να υπάρχει ακόμα ένα δωμάτιο, στολισμένο με γύψινες περίτεχνες λεπτομέρειες. Τι να το κάνεις; Δεν παύει να είναι δωμάτια όλα… με το ταβάνι τους και κανά παράθυρο για να μπαίνει κλεφτά το φως. Από τέτοιες πόρτες έχει ο κόσμος επιλογές πολλές. Όμως, φαίνεται ότι εκτός από πόρτες που οδηγούν σε κλειστά δωμάτια, ο κόσμος θα έχει την επιλογή και μιας πύλης εξόδου από το ‘μία από τα ίδια’. Αυτό διακρίνω και έτσι νομίζω ότι δεν έχεις τελικά πολλές επιλογές», είπε και με κοίταξε με νόημα.
Κρυφό διαμάντι η Σητεία, σε κάνει κι απορείς… πώς σε μια μικρή γωνιά της Κρήτης χωράει τόση ομορφιά. Σε κάνει ακόμα και να συνειδητοποιείς ότι καμιά φορά, πρέπει να φτάσεις μακριά για να έρθεις κοντά με αληθινούς ανθρώπους... Ακολούθησε ακόμα μία εγκάρδια χειραψία για τον αποχαιρετισμό. Όμως οι δρόμοι μας δεν χωρίζουν, απλά ξεμακραίνουν μέχρι να διασταυρωθούν ξανά.



Ο Ηλίας Μεγαγιάννης, έχει κλείσει μία 15ετία στα δημοσιογραφικά θεωρεία του νομού Λασιθίου. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον τηλεοπτικό σταθμό TeleΚρήτη και μεταπήδησε στα έντυπα ΜΜΕ, εκδίδοντας την εβδομαδιαία νομαρχιακή εφημερίδα lasithinews. Η απαρχή της οικονομικής κρίσης χτύπησε την εκδοτική του προσπάθεια στα πρώτα της βήματα και τον ανάγκασε σε διακοπή. Όμως, το μεράκι υπάρχει και συνεχίζει να αρθρογραφεί διαδικτυακά στο www.facebook.com/megathema
Πλέον, μας ταξιδεύει με ραδιοφωνικό αέρα στον style100. 

Παρουσιάζει  την πρωινή εκπομπή «με το Νι και με το Σιγμα», Δευτέρα με Παρασκευή,  08:30 με 10:30 το πρωί.     

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ Το πρόγραμμα τουριστικής προβολής - Ξενοδοχειακές επενδύσεις - Ποιοτική διαμονή σε ξενοδοχείο ............. ............. .............
ΠΡΟΣΩΠΑ Για τη Χαρούλα Βερίγου (Ζωή Δικταίου)- Νέο τραγούδι Ελευθερία ή θάνατος - Σοφία Μανουσάκη ............. ............. .............

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΡΘΡΩΝ

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΕΝΝΑΡΑΚΗΣ

.........
ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Επίσκεψη στο χωριό Καρύδι ............. Επίσκεψη στο χωριό Μάρθα ............. Το Καβούσι του δήμου Ιεράπετρας ............. Η Κριτσά απο τα μεγαλύτερα χωριά της Κρήτης .............